De olifantsrups is een rupsje dat ogen op z’n hals heeft. Roofdieren worden aangestaard door een paar enorme ogen en schrikken daar zo van dat ze de rups maar overslaan als maaltijd. Nuttig dus. Maar het levert vooral ook erg grappige foto’s op.
Bonus: deze Amerikaan kan enorm amusant vertellen over een insect dat hij heeft gezien in het bos.
Zwaar irritant; van die katers die pas laat op de dag erin klappen. Word je wakker en denk je:â€Dikke prima! Nix aan het handje!†En een paar uur later komt de man met de hamer. Hij wilde vast ook eerst even uitslapen.
De Zwitserse arts Olaf Blanke en collega’s onderzochten een 22-jarige vrouw die veel last had van epilepsie, maar verder geestelijk gezond was. Tijdens een chirurgisch onderzoek ontdekten de artsen dat ze met elektrische stroompjes de illusie konden opwekken dat er een persoon vlak bij de vrouw in de buurt stond. Daarvoor prikkelden ze een gebiedje aan de linkerkant van haar brein, de zogeheten temporopariëtale verbinding. Dat gebied speelt een rol bij het onderscheiden van het ‘zelf’ en de ander, en bij het integreren van zintuiglijke informatie over het lichaam.
I am thinking it’s a sign
That the freckles in our eyes are mirrored images
And when we kiss they’re perfectly aligned
And I have to speculate that God himself
Did make us into corresponding shapes
Like puzzle pieces from the clay
True, it may seem like a stretch
But its thoughts like this that catch my troubled head
When you’re away when I am missing you to death
When you are out there on the road
For several weeks of shows
And when you scan the radio
I hope this song will guide you home
They will see us waving from such great heights
‘Come down now,’ they’ll say
But everything looks perfect from far away,
‘come down now,’ but we’ll stay…
I tried my best to leave this all on your machine
But the persistent beat it sounded thin upon listening
That frankly will not fly
You will hear the shrillest highs and lowest lows
With the windows down when this is guiding you home