De Nederlandsche Cocaïnefabriek (NCF) was een in Amsterdam gevestigde fabriek die in de 20e eeuw op grote schaal cocaïne produceerde voor medicinale, militaire en recreatieve doeleinden uit in Nederlands-Indië geteelde cocaplanten. Daarnaast produceerde de fabriek novocaïne, morfine, heroïne en efedrine.

Binnenkort de volledige documentaire.

[Bron]

Fragment uit de tv-serie The Big Bang Theory waarin de essentie van astrologie kort maar krachtig uiteen wordt gezet.

Zoals eerder deze week aangekondigd: de instrumentale versie van dEUS – Suds & Soda door het Jef Neve Trio.

Ik ben helemaal in mijn nopjes 🙂

Meezingen:

^{Your head come on is dead and gone it might as well be said so long
It’s suds and soda a brain decoder and can I wait for my decoder
Get off get up you son of pop the light below is bright on top
It’s suds and soda a smile decoder and can I get yeah what I ordered?}

And there’s always something in the air, sometimes, suds & soda mix ok with beer
Can i, can I break your sentiment

You’re just a monument, can’t see no precedent
Just wanna shout what the fuck

Jimmy dean is halloween like kerosene for dee dee scene
It’s suds and soda a brain decoder and can I skip this thing I ordered
Get off get up you son of pop the light below is bright on top
It’s suds and soda a vibe decoder and can I get yeah what I ordered?

And there’s always something in the air, sometimes, suds & soda mix ok with beer
Can i, can I break your sentiment

(to me) you’re just a monument, can’t see no precedent
Just wanna shout what the fuck

And there’s always something in the air

Your face come on is dead and gone, you might as well be said so long
It’s suds and soda a brain decoder and can I wait for my devoter
Get off get up you son of pop the light below is bright on top
It’s suds and soda a smile decoder and can I skip yeah what I ordered?
And can I break your sentiment?
So can I break your sentiment, so can I break your sentiment
So can I break your sentiment, so can I break your sentiment
So can I break your sentiment, so can I break your sentiment
So can I break your sentiment, so can I break your sentiment

So can I break your sentiment, so can I break your sentiment
Friday, friday, friday, friday, friday, friday, friday

Post-post-post-moderne commercials uit Japan. Woorden schieten eigenlijk te kort.

Come join the slowest-growing religion in the world – Dudeism. An ancient philosophy that preaches non-preachiness, practices as little as possible, and above all, uh…lost my train of thought there. Anyway, if you’d like to find peace on earth and goodwill, man, we’ll help you get started. Right after a little nap.

Via het onvolprezen BroBook^tm

Snoeiharde evolutie voltrekt zich voor onze ogen.

Voor we haar vergeten…

Ze is dood.

Voor we hem vergeten

Hij is dood…

_{Punten voor KJ. Gefeliciteerd!}

In mijn vorige post kwam Selah Sue naar voren als figurant in de berichtgeving over het Jef Neve Trio. Ondanks dat ze al eerder de pagina’s van de enige echte Wakkere Burgers sierde, verdient mooie Sanne natuurlijk andermaal een eigen post op dit prachtblog.

Ze leerde op haar 15e gitaar spelen en begon al meteen met het schrijven van eigen nummers. Deze plaatste ze op Myspace en zo werd ze in rap tempo een fenomeen op internet. Op haar 17e deed ze mee aan een talentenjacht en werd ze ontdekt door muziekbobo’s. Op haar 21e stond ze in het voorprogramma van Prince. Haar debuutalbum van maart 2011 bereikte de eerste plaats in de Belgische hitlijsten en de tweede in de Nederlandse.

Soul, funk, reggae en een akoestische gitaar. Deze eclectische mix plus een karakteristiek stemgeluid en gevoel voor performance maken deze jonge artieste tot wat zij is. Men zou haar kunnen betitelen als de Amy Whinehouse van België, maar daarmee doet men haar te kort. Selah Sue brengt een geheel eigen repertoire te berde en dat is zeker het beluisteren waard.

Wat ik zelf zo bijzonder interessant vind aan haar muziek, zijn de ongebruikelijke reggae-invloeden in haar soul-achtige manier van zingen. Hiermee heeft Selah Sue een geheel eigen stijl ontwikkeld, waarmee ze zichzelf los zingt van haar idolen Erykah Badu en Bob Marley. Beide stijlen zijn herkenbaar in haar eerste single “Raggamuffin”:

En dan tot slot nog een prachtige ode aan de reggae van mevrouw Sue:

Afgelopen donderdag heb ik iets schitterends gezien op het Belgische programma De Laatste Show: het Jef Neve Trio speelde een instrumentale versie van dEUS – Suds & Soda. Helaas heb ik de registratie nog niet kunnen terugvinden op de immer bejubelde en evenzo vermaledijde internet.

In de tussentijd zult u het moeten doen met een ander pareltje van dit heerlijke jazz-combo, mede mogelijk gemaakt dankzij de al even heerlijke Selah Sue:

Wordt (hopelijk) vervolgd.

Goed verhaal van Ben Goldacre.

Voor we haar vergeten…

Ze is dood.

_{Punten voor Jochum!}

Helden van het eerste uur.