Repost van de nacht: Kleur van de dag
1 augustus 2011 @ 01:09 door Merino
Seafoam Green
R: 99
G: 194
B: 170
Ideale kleur voor een Fender Jazzmaster.
(originele post: 24 november 2006 @ 11:48)

Seafoam Green
R: 99
G: 194
B: 170
Ideale kleur voor een Fender Jazzmaster.
(originele post: 24 november 2006 @ 11:48)
Een liedje over de reeds overleden Rob Out… (ooit waren ze de dikste vrinden..(maar aan alles komt een eind..))
Hoe lang ken ik jou al, Robbie?
Oh, jongen wat een lange tijd
We wonnen samen veel met poker
En raakten samen alles weer kwijt
En praatjes zat in de kroegen
Soms viel dat niet bij iedereen
Maar dan stonden we schouder aan schouder
En sloegen ons er samen doorheen
refrain:
Hé, hé Robbie
Robbie, hoe is het nou?
Je ogen staan zo somber
He Robbie dat is niks voor jou
Hé, hé Robbie
Robbie, hoe is het nou?
Ik ken dat ouwe makker
Ik heb mijn portie gehad
Maar verwachtte nooit dat
Jij het jouwe ook krijgen zou
En weet je nog die zomer
Samen daar aan de zee
Het was een heel goed jaar voor meisjes
En dat pikten wij ook even mee
En we hadden ook nog een business
Het ging te gek en we deden sam-sam
Maar op een dag was dat ook weer over
Ik weet nog steeds niet hoe dat kwam
refrain
Maar ik zal de dag nooit vergeten
Dat ik haar aan jou heb voorgesteld
Ik zei haar: ‘Dit is mijn guppie Robbie! ‘
En ik ben erg op die boy gesteld
En jullie werden zo goede vrienden
Ik kwam er later achter iets te goed
Maar wie zal er in de verte denken
Dat je ouwe makker zo iets doet
Hé, hé, hé Robbie
Robbie, hoe is het nou?
Je ogen staan zo somber
He Robbie dat is niks voor jou
Hé, hé Robbie
Robbie, hoe is het nou?
Oh, ik ken dat ouwe makker
Ik heb mijn portie gehad
Maar verwachtte nooit dat
Jij het jouwe ook krijgen zou
Oh, hoe lang ken ik jou al Robbie?
Jongen wat een lange tijd
We hebben samen veel met gewonnen
En nou zijn we samen alles kwijt
Hij is terug. Hij heet Jon Lajoie.
Een tip voor het slapengaan voor de eenzamen onder ons: luister naar de sexy Engelse stem van Tracy Williams (a.k.a. The Naked Blond Writer) als je je vermoeide lichaam te rusten legt.
In onderstaand filmpje leest zij het eerste hoofdstuk van haar roman Blackout, dat te koop is in de betere boekhandel.
Deze post wordt het best genoten met de duim in de mond en de ogen gesloten.
Volgens de Leefbaarometer van het ministerie van VROM woon ik in een buurt die zich matig positief ontwikkelt.
In wat voor buurten wonen jullie Wakkere Burgers?

Tip: Bekijk de leefbaarheid op clusterniveau (= meest gedetailleerd).
Wat ik enigszins twijfelachtig vind, is dat de buurt van mijn schoonouders positief tot zeer positief uit de meting komt. Zij wonen in een dorp dat overwegend bestaat uit bejaarden. ’s Avonds kun je een kanon afschieten op straat. Overdag trouwens ook. Winkels zijn er nauwelijks en de dichtstbijzijnde uitgaansgelegenheid met frisse hippe meisjes ligt al gauw op zo’n 25 minuten rijden.
Het is maar wat je leefbaar noemt 🙄
P.S. Ik vind leefbaar al zo’n lelijk woord, maar leefbaarometer slaat werkelijk alles.
Zo af en toe moet er iemand opstaan en de flauwekul in onze ‘mainstream’ media met hand en tand bestrijden.
Deze week stond Diederik Jekel op.
Driewerf hulde! Leve de wetenschap!
“The universe is just awesome!”
And as always: Enjoy!
Ingredients:
2 pieces lamb breast, about 3 1/2 pounds
For the spice rub:
2 tablespoons olive oil
2 teaspoon salt
2 teaspoons cumin
1 teaspoon freshly ground black pepper
1 teaspoon dried Italian herbs seasoning (dried rosemary, thyme, basil, oregano blend)
1 teaspoon cinnamon
1 teaspoon coriander
1 teaspoon paprika
For the sauce: (note – this is all “to taste”)
1/2 cup packed chopped Italian parsley
2 cloves crushed garlic
1/3 cup white wine vinegar, more as needed
1/2 teaspoon red pepper flakes
1 or 2 teaspoon honey
juice from 1 lemon
pinch of salt
UNSER Leben ist mikroskopischer Art: es ist ein untheilbarer Punkt, den wir durch die beiden starken Linsen Raum und Zeit auseinander gezogen und daher in höchst ansehnlicher Größe erblicken.—

DIE Zeit ist eine Vorrichtung in unserm Gehirn, um dem durchaus nichtigen Dasein der Dinge und unserer selbst einen Schein von Realität, mittelst den Dauer, zu geben.—
– Arthur Schopenhauer (1788 – 1860)
Voor we hem vergeten…

Hij leeft nog steeds!
In 2006 verzuchtten enkele Wakkere Burgers reeds dat het wel lang duurde, maarrrrr he’s still going strong!
