Verslemping der Natie
(of Een prematuur tot genade komen)

Daar zit ze dan, als door God gezonden
De ganse stad de mond gesnoerd

Eerdaags wetende waar het bloed zal vloeien
Met geschoren kruis te kakken gezet

Daar waar het koren rijp en het boeren troef is
Ja, daar turven zij het darmproduct

Zo alle jaren dees onheil geschiedde
Van schellingslag in vloed gedrenkt

Nimmer klaagde, nimmer weende
Gelaat gelijk een biet en zitvlak rauw als kippennat

-Merino

Een hele website en je hoeft slechts 1x te klikken om het te bekijken!

(nou ok, onze link meegerekend 2x… 😉 )

Vandaag dan dus als dier van de dag het wrattenzwijn.

Varkensliedje 23

Het wrattenzwijn zwierf in de bergen
En riep: wie is er zo alleen als ik?
En zie, voorwaar, er kwam een antwoord;
Een stem van heel ver weg riep: Ik!

Er woont daar iemand die mij kent,
Zo dacht het wrattenzwijn ontroerd;
O zeg mij, wie je dan ook bent,
Vind je mij lief? en toen klonk: Lief!

Hee, dacht het wrattenzwijn verrast,
Ik ben dus toch niet onbemind;
Zij woont daar ergens in de heuvels,
Ik heb geen rust voor ik haar vind.

Ben je dichtbij? riep ’t wrattenzwijn.
’t Antwoord kwam dadelijk: Dichtbij!
Kom dan bij mij, zo riep hij telkens;
Steeds riep de stem terug: Bij mij!

Ben ‘k koud of warm? Roept hij vertwijfeld.
Warm! komt het antwoord vliegensvlug.
Wat wil je: eenzaamheid of kusjes?
Kusjes! roept de stem terug.

Zo doolt het wrattenzwijn al dagen,
Langs de bergen, door het woud;
Zijn varkenshartje klopt onstuimig;
Er is iemand die van hem houdt.

– Rudy Kousbroek

Ik zag jouw in de trein ik vroeg aan jouw of ik de krant mocht lezen, en even later vroeg ik hoelaat het was, jij antwoorde toen 10 over half 4!!Reageer pls!

en meer van dat moois hier.

Net voor Doro afreist naar duistere en mystieke landen voorbij de zee, wist ze ons nog haar nieuwe donderdag mop toe te sturen. Enjoy!

Wissenschaftler haben festgestellt, dass ein neu entdecktes Gen fuer Uebergewicht verantwortlich ist. Der Name lautet: Das “Zum Kuehlschrank Gen”.

Voor we hem vergeten…

Hij is al weer 2352 jaar dood.

Stop all the clocks, cut off the telephone

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

– W.H. Auden

—
Tip: In deze film wordt het gedicht prachtig voorgedragen.